Kahit naman isa akong straight na bakla, eh meron pa den akong pusong tomboy.

 Katulad ng mga to, eto yung mga iba sa mga gustong gusto ko talaga na kinakahumalingan ng mga lalaki. Magmula pa non gusto ko na talaga to. Pero syempre gusto ko gagawin kong pink lahat. CHOS.. L:DD

etong hummer truck na to pinakita ko to kay ama at ayun tuwang tuwa sya kasi eto yung gusto ko.

eto deng bigbike den na to. Syempre gusto ko eh bigbike kasi pag yung simpleng motor lang eh magmumuka akong malaki, atleast dito ako yung nagmumukang maliit

isa kasi sa mga pinagaakasyahan ko ng anda ay ang wrist watch

Etong haircut na to, pagkagraduate ko ipapagawa ko talaga to. Bawal kasi to sa department namin eh.

 

Chuck taylor ako forever. Tas etong design na to bet ko den, kaya lang hindi ko pa afford

At dahil ako ay isang paro parong walang pakpak, kaya ayan pinangarap ko na den talagang maging pilot. Tas gagawin ko na lang na pink yung uniform ,,chos.. :D

 

Alam ba sa bahay nyo na ganyan ka?

Lahat ata ng beki natanong na ng ibang tao ng ganito. Lalo na yung mga bagong kakilala mo palang. Alam na, ang gusto lang naman nila malaman kung alam ng pamilya mo sa bahay na isa kang bading. Nakakaloka lang minsan nakakasawa ng sagutin, nakakasawa ng magpaliwanag.

Bakit hindi nila sa ibang tao tanungin yan, kunwari sa mga.

• Alam ba sa bahay nyo na kriminal ka?
• alam ba sa bahay nyo na adik ka?
• Alam ba sa bahay nyo na pokpok ka?
• Alam ba sa bahay nyo na malandi ka?
• Alam ba sa bahay nyo na may asawa yung boyfriend mo?
• Alam ba sa bahay nyo na masama ang ugali mo?

Oh diba mas appropriate, mas bagay sakanila. At mas nakakaintriga yung isasagot nila. Hindi yung puro bakla ang pinagtatatatanong nyu nyan

DAKILA AKONG ABSINGERA

Ayun, im back. Kung isa kayo sa napakonti kong follower sa twitter. Malamang sa pagkakaalam mnyo ay pumasok na ako.
Ang aga kong nagising at nageffort na gumayak, 5 am pa lang eh inaabala ko na si ama dito sa bahay. Deh ayun na bongga na, umalis ako ng 6 dito sa bahay papuntang terminal. Eh mariosep 1 hour na akong naghihintay eh hindi pa edn puno yung jeep at hindi pa tuloy makaalis. Dapat kasi puno yung jeep bago umalis, eh dahil sa linggo nga ngayon eh maumal ang pasahero kapag umaga. Mamaya mga 9 pa siguro ang peak ng mga pasahero.
At ayun na nga naisipan ko ng bumaba ng jeep at umuwi na lang. Hindi na ako papasok, dahil naiimbyerna na ako kahhintay. Nasayang na ang effort kong gumising at gumayak ng umaga. At isa pa rule kasi samin na hindi n papasukin ang mga late. At totoo yun dahil nasampolan na kami. An late ay consider ng absent. Eh kesa mag efort akong pumasok at mamasahe at gumastos pa. Eh eto nakauwi na ako, at nangako na lang ako sa sarili ko na magbabasa ako ngayon at magrereview ng mga previous major subject namin.
At hinalungkat ko na nga ang mga inaalikabok ko ng mga books. At uunahin ko ang anatomy na pang first year. Paalam na muna at seryoso talaga akong magbasa ngayon.

ANG PANAGINIP NG ISANG BAKLA (2012 version)

Nagising lang ako dahil sa panaginip. Nakakatakot at nakakaiyak. Kwento ko ha.

Yung setting nung dream ko eh asa beach. Nasa bar by the the seaside kame kasama ko yung kaibigan ko. Biglang lumakas yung hangin saka yung mga alon hanggang nagkaroon ng tsunami.Syempre dream ko to kaya exxagerated talaga ang mga scene. Lumayo kami sa seaside, eh saktong bundok yung gilid. Akyat yung mga tao, unahan lahat.Habang tumtaas ang naakyat namin tumataas den yung tsunami at naabutan kami. At s kinamlas malas nahagip yung friend ko(natawa ako sa part na to nung naalala ko). AT dahil sa panaginip ko nga to, isa ako sa mga nabuhay pero duns sa lugar kung san ako nakasurvive eh ako lang mag isa. Nakakatakot talaga kasi kitang kita ko pano kinain ng dagat yung seaside at kung pano naging tahimik ang lahat. Matagl akong nasa bundok dahil natatakot akong magkatsunami ule pagbaba ko. 

(Eto yung naiiyak talaga akong part) Nakakababa na ako ng bundok(bigla akong natawa nung tinype ko yun, very minsan lang kita iibigin kasi at ako si maja, ulet nga).

Nakakababa na ako ng bundok tas umuwi ako. Ang unang sumalubong sa akin si ate. Tas niyakap niya ako ng mahigpit. Sumunod si nanay, ansarap pala ng feeling na kayakap sila.At yung na nga nagising na ako. Medyo naiyak talaga ako sa part na to kasi bigla kong naisip na never ko nga pala silang nayayakap pa.Hait as in never, hindi kasi kaming ganung type ng pamilya. I dont have the best family tingin ko lang. I dont even know kung ano ang pakiramdam ng nag pafamily bonding. :L

NURSING STUDENT PO TAYO, ANO NA LANG BA YUNG TETE AT PEPE

Kahapon kasi review class namin, Eh medyo madami kami doon magkakasama lahat ng sections At ramble yung sitting arrangement. Eh yung mga asa likod namin eh mga girls na mahihinhin, yun bang mga tahimik, yung mga mukhang walang gagawing masama. Deh ayun, lecture, jot down at bonggang tawa dahil napakakalog talaga nung reviewer namin,walang oras para mabored. Eh etong si reviewer nagjoke ng maberde, binanggit yung mga sex organ ganyan. Etong mga babae, tawa ng tawanan, yung mahinghing ngisnisan. Hai nako namintig talaga yung tenga ko. tong mga babae na to. Nakarinig lang ng pepe at tete akala mo hinipo ang mga tinggil. At isa pa, nursing student kame, jusme eh ano na bang ba kung marinig mo yung mga ganung salita. Hindi ko sila amintindihan, eh ano pa kung narinig nilang kami ang naguusap na magkakaibigan mas malala pa kami mgausap dun. Hindi naman sa sinasabi kong maging liberated din sila, ang akin lang GROW UP. Napapaenglish tuloy ko ng konti, at maging open mindennaman sila.

Nagkasagutan kami ni ama, may bagay kaming hindi napagkaintindihan. Hinila ko na lang yung plug ng computer at hindi na nashut down ng maayos. Pumunta ako sa kwarto at nagkulong. Umiiyak ako habang nakikipagusap sa Diyos, nagsusumbong, nagtatanong.


Yan ang mga huli kong natandaan na ginagawa ko, nakatulog pala ako. Sa sobra na den sigurong pagod sa eskwelahan.Narinig ko ang aking ringtone ng aking cellphone at tinignana ko ang oras, 11 napala, nakatulog na pala ako ng ilang oras. Nabasa ko den ang text ng kaklase ko. Text na nagpabagsak nanaman sa emosyon ko, “nuelits baka hindi na bilin”. Gusto ko na lang den umiyak muli, pero mata ko na ang sumusuko at tuyo.


Binebenta ko kasi ang cellphone ko, kailangan ko ng pera para sa babayarin sa school. Dalawa kasi yung ginagamit kong phone, ibebenta ko na lang yung isa dahil hindi ko naman nagagamit. Ngunit hindi alam ng magulang ko ang gagawin ko,alam kong hindi asila papayag. Hindi na den kasi ako humingi sakanila ng pera para sa kailangan kong bayaran, nahihiya na ako,bilang anak.Ang dami ko ng naging gastos, bilang ako ay isang nursing student. At saka Dahil alam kong wala silang maibibgay. Madudurog lang ang puso ko at mas madudurog ang puso nila, alam ko yun. Kakatapos lang kasi ng enrollan namin ni kapatid, at katapusan ng buwan ngayon, masyadong maraming babayrin para sumabay pa ako.


Eto at nawala ang antok ko. Kaya bumalik na lang ako sa pagcocomputer. 3 am nanaman ang tulog ko nito. Iniisip ko na deng hindi pumasok bukas, dahil iisa lang ang subject. Sa totoo lang hindi yun ang dahilan, alam ko sa sarili ko ang dahilan. Hindi na lang muna ako papasok kasi wala pa akong ipambabayad. Siguro’y didilihensya muna ako bukas. hahanap muli ng buyer ng cellphone. O kaya naman ay pupunta na lang sa bahay ng kaibigan.